ในช่วงแรกที่ชาวอังกฤษเข้ามาในเมืองสยาม ได้มาเดินในตลาด
ซึ่งชาวอังกฤษกลุ่มนี้ ได้ยินว่าเมืองสยามมีผลไม้ที่ชื่อว่า “มะม่วง”
หรือ ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Mango” (แมงโก้)
แต่ไม่รู้จักลักษณะ เมื่อเห็นมังคุด จึงเข้าใจว่าเป็นมะม่วง พากันดีใจ จึงร้องออกมาว่า “แมงโก้”

ส่วนแม้ค้าขายผลไม้บอกว่า “มังคุด” ชาวอังกฤษก็ยังพูดว่า “แมงโก้” และโต้กันไปมาสักพัก
แม่ค้าขายผลไม้โมโหจึงหลุดปากพูดไปว่า “แมงโก้ส้นตีน”
ชาวอังกฤษจึงเรียก มังคุดว่า “Mangosteen” (แมงโก้สทีน)

ชาวอังกฤษคนหนึ่ง หยิบกล้วยขึ้นมาบีบดู  แม่ค้าจึงอุทานออกมาว่า “แบนแน่แน่”
ชาวอังกฤษจึงเรียก กล้วยว่า “Banana” (แบนนาน่า)

แม่ค้าขายผลไม้โกรธมาก จะเอามะละกอตี แต่คนข้างๆตะโกนว่า “ป้า ป้า อย่า”
ชาวอังกฤษจึงเรียก มะละกอว่า “Papaya” (ปาปาย่า)